Carmina Burana door Cantica Sacra
De Carmina Burana is een middeleeuws manuscript dat 1803 gevonden werd in de benedictijnerabdij van Benediktbeuern in Beieren. Belangrijkste thema's van de liederen zijn de ontluikende natuur, kritiek op de wereldlijke en kerkelijke overheid en verheerlijking van het vrije leven vol drank en liefde.
Carmina Burana door Cantica Sacra olv Claartje van Dokkum.
Carmina Burana betekent letterlijk liederen van Beuern, naar de naam van de abdij. De collectie bestaat uit meer dan 200 liederen
over zeer uiteenlopende onderwerpen. De liederen zijn in de 12e en 13e eeuw geschreven door verschillende, onbekend gebleven dichters. De dichters waren voornamelijk studenten, de zogeheten vaganten, die al dan niet nog op school of de universiteit zaten en losbandige paters.
De Carmina Burana, zoals die bekend geworden is bij het grote publiek, is een niet-middeleeuwse compositie in geheel eigen stijl. Componist Carl Orff (1895-1982) selecteerde in 1935 een aantal liederen uit de bovengenoemde middeleeuwse Carmina Burana en schreef er zijn eigen muziek bij. Orff schreef het stuk origineel voor solisten, koor, twee vleugels en slagwerk. Op 8 juni 1937 was de wereldpremière in de opera van Frankfurt.
Het eerste deel van de compositie genaamd “In de Lente” bestaat uit liefdesliederen,
het tweede deel “In de Taverne” uit drank- en gokliederen en
het derde deel “In de hof der liefde” uit liederen over de zinnelijke liefde.
Het geheel wordt voorafgegaan en besloten door een hymne aan Fortuna, godin van het lot,
het welbekende O Fortuna. Orff beeldt het leven uit als een soort Rad van Fortuin.
Google Maps