Een mens wordt pas mens door verhalen te vertellen, zegt Marius van Leeuwen (1947), emeritus hoogleraar aan het Remonstrants Seminarium. Want met verhalen krijg je greep op de tijd, vindt hij. Aan zijn kleinkinderen vertelt hij verhalen over het goede, met humor en een positieve clue: het kwade mag je erin tegenkomen, maar het mag nooit de overhand krijgen.

In september is Van Leeuwen met emeritaat gegaan, een mooie gelegenheid om hem nog eens het naadje van de kous te vragen over wat remonstrants-zijn eigenlijk is, over zijn eigen bevindelijkheid en vroomheid. Zijn dat trouwens wel woorden die passen bij een remonstrantse hoogleraar?

Van Leeuwen is in 1947 geboren in een predikantsgezin dat werd getekend door de oorlog in Nederlands Indië. Ook al werd er niet veel over gesproken, onderhuids was het er altijd. De dierbare tekst van Marius van Leeuwen is van filosoof Paul Ricoeur. Het is een fragment waarin het gaat over het begrip tijd.

Presentatie: Annemiek Schrijver; redactie: Martje van der Heijden, Ella Weisbrod; productie: Pauline Veltman, Yvonne Clement; regie: Wilberry Jakobs; eindredactie: Ida Overdijk