Ach, hoe kort geleden waren de pre-google-dagen toen je bij de omroep nog naar de afdeling knipselmap in de kelder moest om informatie over je te zenden gast of onderwerp te vergaren. Was dat ook de periode waarin we onze geliefde minder goed konden controleren? Of was het voor die geliefde juist moeilijker om iets stiekem te doen? Ik herinner me namelijk nog wel huwelijken die op de klippen liepen vanwege onoorbare faxen die het echtelijk huis binnen zoemden. Maar nu dwaal ik af. Dat heb je in deze vluchtige tijden die zo aan het veranderen zijn. Als je niet al teveel angst hebt voor nieuwigheid en transformatie, dan kun je je hedentendendage best amuseren. Er zullen nieuwe antwoorden op verse uitdagingen geformuleerd gaan worden. Hoe zal de huwelijkse hoeksteen van onze ooit zo betrouwbare samenleving eruit gaan zien? Moet niet iedereen boven de twintig een stiefoudercursus? Ik ben van harte bereid die her en der te verstrekken. Zullen de gezinswoningen van weleer ooit nog een functie hebben of krijgen we behoefte aan gans andere hutjes en stulpjes? En wat doen we met de kerkgebouwen?

Ik heb er geen idee van, maar zal alle inventiviteit met warme belangstelling gade slaan. Ja, dat we in een opwindende tijd leven, dat bevestigen heel veel mensen die ik mag interviewen. Hoewel Karen Armstrong het vorige maand in haar regenachtige Londen wat ironischer formuleerde: ‘De Chinezen bedoelen het als vloek als ze je een leven in een uitdagende periode wensen.’

Momenteel mag ik Maarten van Roozendaal een heel radio-uur doorzagen. (Uitzending op 26 juli om 19.00 uur op Radio 5.)

Een koninkrijk is eeuwig voor zo lang. Straks gaat hij weer naar zijn heerlijke vrouw, Eva Bauknecht. Maar gedurende dit uur heb ik een intense relatie met hem. Is dat armoe? Is dat minder dan hoe het vroeger was? Ik twijfel met grote vreugde.