Tussen allerlei gedrapeerd wild beklom ik dus een tafel voor een preek/speech of wat we in Luthers geest misschien het beste een Tischrede zouden kunnen noemen. Hieronder mijn praatje:

Het is vandaag 6 januari: Driekoningen. Met kerst wordt Jezus geboren. Jozef en Maria, Bethlehem. Twaalf dagen later komen de Koningen uit het Oosten aan bij de pasgeborene. Kraambezoek. En omkering: de koningen van de wereld op hun knieën voor zomaar een kind in een perifeer land.

Het is traditie om op Driekoningen een tulband te bakken met een boon er in. Alle kinderen krijgen een stuk cake, en wie de boon in zijn of haar cake vindt, mag een dag lang de koning zijn. Wat wordt er gespeeld? Wat wordt er gegeten? Iedereen moet luisteren, zelfs de volwassenen. Ook een omkering.

Herodes, koning in Israël in het jaar nul, houdt niet van omkeringen. Als hij hoort dat een kindje de koning mag zijn, laat hij alle jongetjes onder de twee in Bethlehem en omstreken afslachten. Als een premoderne president Assad. Jezus ontkomt. Zijn vader droomde dat hij moest vluchten.

Van infanticide naar het Einde der Tijden. Als het in de Bijbel gaat over het Einde der Tijden gaat het nooit over een absoluut einde van alle leven. Het zijn verhalen over omkering. Er komt een dag van het Oordeel. En dan gaan zij – de kindermoordenaars en klootzakken – er aan! Er komt een andere tijd met plaats voor verdrukte mensen.

Lees verder....