Die er ook voor bedoeld zijn ‘de man in de straat’ een reactie te ontlokken. Het ongezegde gezegd te laten worden, een podium te bieden aan de zwijgende massa. Denk aan Elsevier of Geenstijl, bijvoorbeeld.

Er zit vaak veel komisch en ook wel scherpzinnig spul tussen, maar soms doen de woorden en zinnen van ‘reagluurders’ het ergste vermoeden. Wat een treurnis, wat een agressie en haat, wat een eenzaamheid spreekt daar uit. Je zou zo iemand bijna te hulp willen schieten: ‘kan ik je troosten, wat kan ik voor je doen?’

Nu schijnt het veelal te gaan om een kleine groep steeds terugkerende reageerders, die vaak in het dagelijks leven niet veel anders doen dan schelden en mokken, maar dan pratend in de privésfeer. En zich op gezette momenten in alle eenzaamheid weer achter de computer plaatsen, want zoals zoveel wat met internet te maken heeft, zal hier ongetwijfeld ook een verslavend element in schuilen.

Is dit iets wat in het pre-internettijdperk gewoon niet voorkwam, of hebben deze stemmen vanuit de donkere diepten van deze ontevreden zielen zich nu pas, via het glasvezel, kunnen loswrikken uit hun ketenen? Of is het juist internet zelf dat op een of andere manier deze, en nog veel meer andere identiteiten en gedragingen het licht doet zien?

Er wordt al heel lang en heel veel geschreven over de spiritueel zoekenden in onze westerse wereld. U kent het zinnetje wel: de oude kaders, zoals zuilen en sociale verbanden zijn weggevallen, de secularisatie heeft een horde zinzoekenden op hol doen slaan die overal, en ieder voor zich, hun spiritueel slagje uit proberen te slaan. Of dat nu een handje Boeddhisme, een pondje Jezus of een stukje tarot is, en laten we opkomst van de zogeheten Oude Wijsheden niet vergeten. Het is allemaal verrukkelijk want kneedbaar, maakbaar en altijd ‘naar jezelf toe’ te interpreteren. En daar gaat het maar om: je eigen geluk. En natuurlijk is dat alles ook op internet te vinden, en op zijn beurt is dat allemaal gefundenes fressen voor degenen die eens lekker willen spiri-bashen of kruidenvrouwtjes toch eigenlijk het liefst gewoon nog op de brandstapel zouden willen werpen.

Wie internet inkruipt, betreedt een andere wereld. Een onbeschrijflijke chaos en wirwar van taal en emoties vooral. Nog eens gevoed door bewegende beelden: filmpjes. Laat ik het woord informatie maar niet noemen anders wordt dit wel een heel ingewikkeld stukje.

Is dit een weerspiegeling van onze werkelijke wereld? Of is internet de werkelijke wereld geworden? Grijpen wereld en internet in elkaar en is dat de nieuwe wereld? Of laat internet zien wat het van ons geworden is, en is het een web om de wereld dat we zelf hebben gesponnen en blijven dichtspinnen met al onze taal, beelden en emoties, alles waar we eigenlijk al zolang in gevangen zitten. En dan bedoel ik niet alleen de mokkende en spuwende reagluurders. Dat zijn tenslotte ook onze broeders en zusters.

©Mirjam Windrich 2012