Het bezig zijn met inspiratie is bij hun leven gaan behoren, en al willen ze niks meer weten van kerkleer en dogma's, ze zoeken wél naar “voeding” voor het leven van alledag! Met zulke lieve mensen ben ik vaak in gesprek over de vraag: “wat is dat nou toch, vrijzinnigheid?” Dit keer benoemden we het aldus: het is “niet bang zijn om in te zien dat de werkelijkheid is samengesteld uit een grote veelheid, en ook dat je kunt leren aanvaarden dat mensen zo verschillend zijn als wat, en dat  dat helemaal niet bedreigend hoeft te zijn, maar juist leerzaam en vernieuwend”. Dat vrijmoedig omgaan met diversiteit is voor zulke mensen als hierboven omschreven helemaal niet makkelijk, want ze leefden vele jaren met EEN waarheid, en dus vraagt de omschakeling naar een kijk op diversiteit heel wat souplesse.

Wat hierbij wel eens helpt is de geschiedenis van de schilder Paul Cézanne. Hij ging met zijn schildersezel bij de Mont Ste Victoire zitten in de Provence. Hij schilderde de berg, met alle kleuraccenten die hij zag, en was tenslotte nog niet tevreden. Op zekere dag verzette hij zijn schildersezel tien meter en begon opnieuw. En zo herhaalde hij dat vele malen. Het bekijken van de berg vanuit een steeds nieuw perspectief (en dus werken met diversiteit!) betekende dat hij een nieuwe trend zette in de kunst. Er wordt zelfs gezegd dat wij het kubisme van Picasso en Braque pas kunnen begrijpen als we deze geschiedenis van Paul Cézanne kennen.
Hoe behulpzaam is zo'n – waargebeurd – verhaal tijdens een huisbezoek!

Bron: www.vrijzichtmagazine.com