Vroeger heette ze Jeltje. Op haar  27e trad ze toe tot de kloosterorde van de Clarissen in het Brabantse Megen. Toen ze 36 was keerde ze om haar woonplaats Utrecht terug. Ze heet inmiddels Agnes en is een vrouw met een gezin. Ze heeft twee kinderen  Tsion (5) en Joshua (3). In het boek ‘Leven met de beminde’ beschrijft ze haar wereld voor haar intrede in het klooster, tijdens haar verblijf en na haar besluit het klooster achter zich te laten. Het besluit om in te treden is het relaas van een avontuurlijke vrouw die hield van het leven. Reizen, intimiteit, studie en feesten. Het hoorde er allemaal bij. Maar de wereld van de spiritualiteit lonkte altijd. Ze verdiepte zich in oosterse filosofie en tal van andere inspiratiebronnen.

De jonge Jeltje ging een keer kijken in een Clarissenklooster In Noord-Brabant, op zoek naar stilte, God en spiritualiteit. Ze stelde zich open voor het religieuze,  werd verliefd op het klooster, geraakt door Gods liefde en ging Jezus ervaren als ‘innerlijke leraar, die haar van ‘duisternis naar het Licht kon voeren’. Ze maakte  haar toenmalige relatie  uit en trok een donkerbruin habijt aan. In het boek vertelt  Agnes over een ascetisch leven onder de geloften van armoede, gehoorzaamheid.
Holvast beschrijft haar leven in het klooster liefdevol. Ze besteedt veel aandacht aan haar spirituele weg naar binnen, om God en zichzelf te leren kennen. De armoede en de gehoorzaamheid vielen wel mee.  Het klooster bracht haar veel, maar kost ook moeite. De overgave aan het kloosterleven betekent dat ze het contact met haar dierbaren moet missen. En een leven zonder intimiteit en seksualiteit viel tegen. Langzamerhand ontdekt ze de zin van de dingen in zichzelf en om haar heen. Er groeit een bijzonder contact met mensen buiten het klooster die de kloosterkerk regelmatig bezoeken. Deze contacten vormen de  opmaat voor de weg naar buiten. Uiteindelijk besluit Agnes uit te treden. Ze keerde terug naar de  gewone wereld, werd verliefd. 

Een boek schetst een portret van een bevlogen, spirituele vrouw, die het klooster achter zich liet om zoek te gaan naar de Eenheid, de stroom onder de religies, de mystiek, waar alles Eén is en en het ontdekken van haar eigen spirituele weg.
Volgens Agnes is haar ontwikkelingsproces nog lang niet is afgelopen. ‘Ik zit in een doorgaand proces van ervaren dat ik goddelijk ben. Een proces van God vinden in de natuur en  in mensen om mij heen. Een proces van oordelen laten varen, puur het goddelijke in mensen te kunnen zien.’ En ze ging ook op zoek naar het mystieke in andere tradities. ‘In de kerk mis ik de verbondenheid met de natuur, moeder aarde en alles wat leeft, de erkenning van het goddelijke vrouwelijke en van de heiligheid van seksualiteit.

Je komt op een punt in je leven, waarop je ontdekt dat het in je gaande is om één te worden met het goddelijke mysterie. We hoeven het alleen maar te zien en ons er aan over te geven.  We hoeven niet naarstig op zoek te gaan. Mensen van wie we kunnen leren komen op ons pad.  Of een boek waaruit je nieuwe inzichten op doet. Het komt naar je toe. Maar we mogen onze zintuigen wagenwijd open zetten.’

Bron: www.vrijzichtmagazine.com

Bestel het boek