Oproep
Journalisten veren altijd op als zich een groep aandient die een steen in de vijver gooit met een pamflet of handvest. Leven in de brouwerij! Wie zijn de ondertekenaars? Wat is hun positie, hun gewicht? Wat zijn inhoud en kwaliteit van de oproep tot revolutie? Wie reageren erop en hoe? En - soms vooral - wat vinden we er zelf van? Maar al snel maakt de aanvankelijke opwinding plaats voor scepsis. ‘Eigenlijk niet veel nieuws onder de zon, hè?’ ‘Ik mis de praktische uitwerking.’ Of: ‘Die laatste bijdrage op hun weblog had maar zeven reacties, ’t is een aflopende zaak.’     

Tijd voor een nieuw manifest
Wij van VolZin onderscheiden ons niet wezenlijk van onze collega’s bij andere media. Of het zou zo moeten zijn dat we proberen ons meer rekenschap te geven van de relatie tussen onze berichtgeving en wat ons te diepste dient te drijven in ons werk. Wat platter gezegd: onze corebusiness. 

Wortels
Wat ís de corebusiness van VolZin? 
‘VolZin zal zich nadrukkelijker geïnteresseerd tonen in de zogeheten vrije en ongebonden spiritualiteit zoals die in onze hedendaagse wereld gestalte krijgt’, schreef ik een jaar geleden in mijn eerste redactioneel. Aldus kreeg u het afgelopen jaar een bont palet van geloofsrichtingen en spirituele stromingen voorgeschoteld. Te bont misschien. Belangrijker: er sprak te weinig besef uit van die zogeheten corebusiness. Waarom moest u volgens ons lezen over religieus drugsgebruik, biologisch tuinieren en dromen duiden? De visie daarachter bleef onduidelijk. Of, zoals een abonnee onlangs terecht schreef: ‘De weg naar vernieuwing kan (..) alleen worden ingeslagen wanneer men ook weet waar men vandaan komt. De eigen wortels afsnijden is voor niemand goed, ook niet voor een tijdschrift.’  
Tijd voor herbezinning op de vernieuwing. We kwamen erop uit dat dit onze missie moet zijn: VolZin is het platform voor geloofsvernieuwing van de vrijzinnig denkende intellectueel met een christelijke achtergrond. Deze gebruiker is tegelijkertijd een moderne zinzoeker die openstaat voor, en zich wil laten inspireren door, andere levensovertuigingen. Maar centraal staat dat zij of hij zich verbonden voelt met de christelijke traditie en zoekt naar manieren om die traditie te vernieuwen en zo te behouden.

Drang
Ik denk dat we met dit nummer al een aardige poging doen. Waarom is een portret van Alain de Botton relevant? Omdat hij als atheïst met een open blik naar religie kijkt en ons weet te wijzen op de grote waarden die daarin schuilen. De blik van deze buitenstaander werkt verfrissend en inspirerend, aldus twee theologen in dit verhaal. We hebben een reportage over de San Salvator-gemeenschap in Den Bosch, die vorig jaar noodgedwongen de rooms-katholieke Kerk verliet om zelfstandig door te gaan. Hoe houdt deze gemeenschap zich staande? En we gaan natuurlijk in op het manifest Dominee2.0 dat een paar weken geleden gepubliceerd werd. Het pamflet van deze dominees in spe is een zoveelste manifestatie van de drang naar vernieuwing binnen het Nederlandse christelijke geloof. Er spreekt grote behoefte uit aan nieuwe vormen en nieuwe inhoud. Vooralsnog resoneert het binnen en buiten de protestantse kerk en dat geeft aan dat die behoefte aan vernieuwing breed gedragen wordt. We besteden aan deze behoefte en initiatieven de komende tijd meer goed gefundeerde aandacht.

Bron: Volzin juli 2012