Zo jammer dat daar op het moment zelf geen spoor van over is. Ik rebbel er voor mijn gevoel maar wat op los. En dan is er ook nog een fotograaf: als plaatselijke beroemdheid hoor ik zo’n man met een klikkend apparaat volstrekt blasé te negeren en vooral mijn stralende zelf te blijven. In werkelijkheid leidt het me geweldig af. Klik – zat ik niet net met een enorm kromme rug? Klik – ja hoor, mijn mond wagenwijd open… Klik – ‘trekt u zich maar niks van mij aan hoor’, zegt de fotograaf lief, terwijl ik verstard in zijn richting blijf staren. Ach, het is hun vak, de journalist en de fotograaf maken er vast wel iets moois van. Ondertussen praat ik vooral over datgeen waar ik helemaal enthousiast over ben: De ELAN-ontmoetingen in de Elthetokerk, een ander soort kerkdiensten eens in de zes weken, te beginnen 9 september. Daardoor ben ik helemaal vergeten om u allemaal te bedanken voor het trouwe lezen van deze column, dus dat doe ik dan nog maar even hier. Ik krijg regelmatig mailtjes, brieven, mondelinge reacties, en 99 van de 100 keer zijn ze positief. Of er komt een postpakket, met uitgebreide andersoortige bijbeluitleg. Ik lees het met dankbare belangstelling. Bedankt! Na al die tijd beginnen we een beetje familie te worden, vindt u ook niet?