Ja, ik geef het toe, die term is weer wat belegen, maar daarachter verbergen zich de leukste en interessantste avondjes over allerhande onderwerpen. Je kan er zo naar toe, en meestal is het nog gratis ook. Bang dat iedereen je meteen wil bekeren? Welnee, meestal vinden mensen het alleen maar leuk dat je komt. En mocht het bij wijze van hoge uitzondering toch eens voorkomen, dan zeg je vriendelijk ‘nee dank u’. Of je moet ineens dringend elders zijn.

Veel kerken organiseren ook allerlei bijbelcursussen. Daar heb ik wel wat vraagtekens bij. Het klinkt zo lekker neutraal, maar dat is het natuurlijk nooit. Je krijgt met de bijbelcursus ook altijd een bepaalde visie, een bepaalde theologie mee. Een, zeg maar ‘evangelische’ bijbelcursus zal er heel anders uitzien dan een ‘vrijzinnige’ bijbelcursus. Dat is niet erg, maar je moet het wel weten, anders denk je van alles over de bijbel te leren terwijl je vooral iets leert over de ideeën en overtuigingen van de kerk die de cursus geeft. Ook interessant, daar niet van. Wie zich daarin verdiept, merkt hoe de bijbelse inhoud altijd verbonden raakt met mensen. Zo verschillend als we zijn, kan het dan telkens een ander persoonlijk verhaal worden – en is dat niet juist de bedoeling?