In september is hij met emeritaat gegaan, een mooie gelegenheid om hem nog eens het naadje van de kous te vragen over wat Remonstrants zijn eigenlijk is, over zijn eigen bevindelijkheid en vroomheid. Zijn dat eigenlijk woorden die passen bij een remonstrantse hoogleraar?

Van Leeuwen wordt in 1947 geboren in een predikantengezin dat getekend is door de oorlog in Nederlands Indië. Ook al wordt er in het gezin niet veel over gesproken, onderhuids is het er altijd.

De dierbare tekst van Marius van Leeuwen is van filosoof Paul Ricoeur. Het is een fragment waarin het gaat over het begrip tijd. Je krijgt greep op de tijd door verhalen. Een mens wordt mens door verhalen te vertellen. Op de vraag welke verhalen hij aan zijn kleinkinderen vertelt, zegt hij dat het vooral verhalen moeten zijn die gaan over het samen reiken naar het goede.

"Waarom zou in de overgang van toekomst naar verleden
het heden niet de tijd van het initiatief zijn, dat wil zeggen:
de tijd waarin het gewicht van de geschiedenis die al gemaakt is,
is terzijde gesteld, opgeschort, even buiten werking gesteld,
en de tijd waarin de droom van de geschiedenis die nog gemaakt moet worden
wordt omgezet in verantwoordelijke beslissing?"

Paul Ricoeur, Temps et Récit III. Paris 1985, p. 301.