Miek: "Naar mijn gevoel ligt er een blauwdruk van je leven en ben je helemaal niet zo vrij. Ons lot ligt vast dat wil zeggen een gouden lot wordt nooit een ‘bronzen’ lot en vice versa. Maar dat ‘bronzen’ lot hoeft niet slecht te zijn mits we aanvaarden dat het van brons is en geen gouden medaille. Ons streven maakt ons ongelukkig. Het lot ‘an sich’ kan ons niet ongelukkig maken."

Paul:  "Ik ben het met je eens dat we niet zo vrij zijn. Als ik om me heen kijk, zie ik dat de een een ‘bronzen’ lot heeft, en de ander een gouden lot. Toch lijden we juist door ons ego dat ons in meerdere of mindere mate in de weg zit. En spiritualiteit helpt ons dan om dat lot te beïnvloeden."

Miek: "Ik geloof niet dat alle lijden uit het ego voortkomt. We leven in een groter geheel en als er oorlog uitbreekt, lijden we allemaal. Bepaald lijden kunnen we niet vermijden, wat de feel good spiritualiteit ons wel eens doet geloven."

Paul:  "Jouw opmerking over het lijden ten gevolge van het grotere geheel geeft mij nu weer stof tot nadenken. Ik moet prompt denken aan een citaat van Etty Hillesum, een zeer bijzonder mens (Joodse Nederlandse) die de verschrikkingen van de oorlog heeft meegemaakt, en schrijfster van een oorlogsdagboek:

“Sometimes when I stand in some corner of the camp, my feet planted on earth, my eyes raised towards heaven, tears run down my face, tears of deep emotion and gratitude. ….Even if there is only one decent German, they would deserve to be protected from the barbarian rabble and for that one German’s sake one should not pour out one’s hatred for the entire people”."

Paul:  "Dus ja, de context kan bijzonder zwaar zijn. Het enige dat volgens mij telt is hoe wij ons daar tegenover stellen. En dat kan volgens mij alleen door diep innerlijk werk. Dan lijden we weliswaar op fysiek niveau, maar niet op geestelijk niveau, toch?"

Miek: "Mooi wat je aanhaalt van Etty. Ik besef dan wel dat er geen eenduidige antwoorden bestaan. Van mijn kant is er een diep niet-weten. Het leven stelt ons altijd weer voor verrassingen. Die openheid is belangrijk.
Voor mij is echter de astrologie een heel heldere benadering. Daarmee kun je toch wel Etty’s gedrag en intentie dieper verstaan. Ze had een overwegend flegmatisch temperament (berekend met behulp van haar horoscoop) waardoor verbinding en het menselijke enorm belangrijk voor haar zijn. Haar Zon en de meeste planeten staan in haar zevende huis: het huis van de ander(en). Ze was een mensenmens en dat is wat je doorheen heel haar verhaal hoort. Haar verlangen om de mens in het grotere geheel te blijven zien en een begrip voor het diep menselijke, zelfs in de meest moeilijke situaties. Dat is eigen aan het flegmatische temperament en zeker voor iemand die dan nog eens het merendeel van haar planeten in 7 heeft staan.
In die zin blijft voor mij de astrologie toch een echte routekaart, hoe het dan ook moge wezen met vrije wil of niet, waarheid of niet. De werkelijkheid laat zien dat het werkt. In die zin ben ik heel pragmatisch."

Paul: "Een mooi antwoord.... ik besef dat ik volledig in mijn hoofd zit in mijn drive om te willen begrijpen en om te associëren. En je hebt, voel ik wel gelijk dat een besef van diep niet-weten tot bescheidenheid leidt.....
Fascinerend hoe je snel iets over de horoscoop van Etty weergeeft, verklarende hoe zij in het leven stond.  Astrologie is zo echt een uitleg van de blauwdruk voor het leven..... zo interessant!"